Συνέντευξη από την Επίτροπο Ανδρούλα Βασιλείου 15.4.13

Ανδρούλα Βασιλείου

Της Αθανασίας Κωνσταντίνου

Συνέντευξη από την Ανδρούλλα Βασιλείου, Ευρωπαία Επίτροπο Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας και Νεολαίας.

Με δεδομένες τις αρχές στις οποίες στηρίχτηκε η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στην ανάγκη, αυτές τις ίδιες αρχές να τις υποστηρίξουμε με τρόπο ώστε η καθημερινή ζωή του Ευρωπαίου πολίτη να βελτιωθεί. Αυτό θα αποτελούσε κατά την άποψη μου την αφετηρία μιας Ευρώπης με κοινωνική συνοχή και προσήλωση στην έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη.

κ. Βασιλείου, πως βλέπετε να προδιαγράφεται το μέλλον της Ευρώπης;

Σίγουρα βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου οι οικονομικές δυνατότητες των πολιτών παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε διαφορετικά κράτη μέλη. Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνθήκες αλληλοκατανόησης και αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, δεν βρει άμεσα λύσεις που να αποκαθιστούν την οικονομική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή, τότε σίγουρα θα εξακολουθήσουμε να έχουμε προβλήματα.

Υπάρχει ελπίδα διαφυγής από τη κρίση που βιώνουμε σήμερα;

Και βέβαια υπάρχει ελπίδα. Έγνοια μας είναι να ενισχύσουμε το αίσθημα ισότητας και ισονομίας ανάμεσα στους Ευρωπαίους πολίτες, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να εργαστούμε σκληρά ώστε οι ίδιοι οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί να μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις των πολιτών.

Ποιά είναι η γνώμη σας για τις αποφάσεις του Eurogroup τον περασμένο Μάρτιο;  Είναι όντως το μνημόνιο η μόνη λύση;

Καταρχήν, να ξεκαθαρίσω ότι το Eurogroup δεν είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αποτελείται από τους υπουργούς οικονομικών τη ευρωζώνης με την παρουσία εκπροσώπων της Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Χωρίς λοιπόν να θέλω να υπεισέλθω στην ουσία της απόφασης αυτού του σώματος, θεωρώ ότι για την Κύπρο πλέον έχει σημασία να προχωρήσει με τρόπο που να μην χάνεται πολύτιμο χρονικό έδαφος υλοποιώντας τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ως κράτος. Θεωρώ ότι υπό τις δεδομένες συνθήκες, το μνημόνιο είναι η μόνη λύση.

Πιστεύετε ότι τα τελευταία δέκα χρόνια διεκδικούσαμε επαρκώς τα δικαιώματα μας ως μέλη της ΕΕ; Ή μήπως είναι η έλλειψη διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαίους εταίρους που έφερε την Κύπρο στην σημερινή της κατάσταση;

Η σημερινή Ευρώπη αποτελεί έναν πολύπλοκο μηχανισμό και για να γίνει εφικτή η αντιπροσώπευση του διαλόγου χρειάζονται θεσμοί που να αποτελούνται από τεχνοκράτες και πολιτικούς. Στο ερώτημα εάν διεκδικούμε επαρκώς τα δικαιώματά μας ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώ πως δεν πρόκειται για θέμα διεκδίκησης αλλά αντικειμενικής αντίληψης των δεδομένων και της πραγματικότητας, αλλά επίσης και επικοινωνίας στα διάφορα επίπεδα λήψης αποφάσεων. Υπάρχει ακόμα αρκετό έδαφος να καλύψουμε ώστε να φτάσουμε στο σημείο κατανόησης των ευρωπαϊκών θεσμών που να μας επιτρέπουν να είμαστε ακόμα πιο διεκδικητικοί.

Παρόμοιες καταστάσεις με αυτές που βιώνει η Κύπρος, βιώνει και ο υπόλοιπος Ευρωπαϊκός Νότος. Γιατί αυτό;

Πράγματι παρατηρείται έντονα μια οικονομική πίεση στα κράτη του Νότου, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι οι λόγοι αυτής της πίεσης σε κάθε περίπτωση είναι ταυτόσημοι. Ταυτόχρονα, παρατηρούμε ότι τα αισθήματα ευρωσκεπτικισμού δεν είναι εμφανή μόνον στο Νότο. Επίσης, τα φαινόμενα ανεργίας δεν παρατηρούνται μόνον στο Νότο. Φαίνεται ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση βρήκε κάποια κράτη σε μεγαλύτερο βαθμό ετοιμότητας από άλλα, ενώ ταυτόχρονα το πολιτικό κλίμα σε κάθε χώρα υπήρξε διαφορετικό.

Τι πιστεύετε ότι θα αποτελούσε διεξοδική αρχή από το φαύλο κύκλο της σημερινής κρίσης;

Υποθέτω αναφέρεστε στους τρόπους εξεύρεσης δυνατοτήτων εξόδου από την κρίση. Θα συμφωνήσω ότι πρόκειται για φαύλο κύκλο. Και πάντα όπου υπάρχει φαύλος κύκλος η λύση δεν είναι μονοδιάστατη. Με δεδομένες τις αρχές στις οποίες στηρίχτηκε η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στην ανάγκη, αυτές τις ίδιες αρχές να τις υποστηρίξουμε με τρόπο ώστε η καθημερινή ζωή του Ευρωπαίου πολίτη να βελτιωθεί. Αυτό θα αποτελούσε κατά την άποψη μου την αφετηρία μιας Ευρώπης με κοινωνική συνοχή και προσήλωση στην έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη.

Ποιες προσπάθειες γίνονται εκ μέρους της ΕΕ, για καταπολέμηση της ανεργίας και δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προωθήσει την στρατηγική "Ευρώπη 2020", που στόχο έχει μια ανάπτυξη έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει δυναμικά προς την κατεύθυνση της κοινωνίας και της οικονομίας της γνώσης. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί έμφαση και αποτελεσματικές επενδύσεις στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία. Αυτοί οι πυλώνες στρατηγικής θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, οι οποίες θα καθιστούν την Ευρωπαϊκή Ένωση αφενός ανταγωνιστική στο παγκόσμιο περιβάλλον και αφετέρου κοινωνικά βιώσιμη στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον.

κ. Βασιλείου μας αναφέρατε πρόσφατα πως υπάρχουν 2 εκ. κενές θέσεις εργασίας στην Ευρώπη. Για ποιές ακριβώς θέσεις μιλάμε και γιατί παραμένουν απλήρωτες;

 

Είναι γεγονός ότι στις σημερινές συνθήκες ανεργίας υπάρχει ακόμα ένας μεγάλος αριθμός θέσεων εργασίας που δεν έχει πληρωθεί. Ο λόγος που παρουσιάζεται αυτό το αντιφατικό φαινόμενο είναι διότι αφενός η κινητικότητα των πολιτών δεν έχει φτάσει στα επίπεδα που χρειαζόμαστε και αφετέρου επειδή το μείγμα προσόντων που ο κάθε πολίτης διαθέτει σε σχέση με τα απαιτούμενα προσόντα εργασίας παρουσιάζει απόκλιση. Από δικές μας μετρήσεις, προκύπτει ότι ιδιαίτερα στους τομείς των ΤΠΕ (Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνίας) και της πράσινης ανάπτυξης, υπάρχει προοπτική απασχόλησης ενός μεγάλου αριθμού εργαζομένων.

Θα παροτρύνατε τους νέους να στραφούν προς νέα επαγγέλματα, αντί των παραδοσιακών επαγγελμάτων που γνωρίζαμε ως σήμερα;

Χωρίς αμφιβολία ο αιώνας που διανύουμε μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο αιώνας της καινοτομίας και της τεχνολογίας. Όπως είναι φυσικό τα επαγγέλματα εξελίσσονται και οι απαιτήσεις για νέες θέσεις εργασίας πάνω σε καινοτόμα προγράμματα και ιδέες πολλαπλασιάζονται. Και βέβαια θα παρότρυνα τη νεολαία να στραφεί σε νέα επαγγέλματα, χωρίς αυτό να σημαίνει τον παραγκωνισμό των παραδοσιακών. Δεν συμμερίζομαι την άποψη που χωρίζει τις σπουδές σε χρήσιμα και μη χρήσιμα επαγγέλματα. Θεωρώ ότι η φοίτηση σε τριτοβάθμια ιδρύματα ή η παρακολούθηση οποιωνδήποτε επαγγελματικών προγραμμάτων πρέπει να ανοίγει πόρτες αντί να κλείνει. Συνεπώς, πέραν από τις αρχικές σπουδές τους, οι νέοι χρειάζεται να επιδείξουν την ανάλογη ευελιξία και διορατικότητα που επιβάλλουν οι συνεχείς αλλαγές στον κόσμο της εργασίας.

Από τους 32.670  υπαλλήλους της ΕΕ, μόνο οι 122 (0,4%)  είναι Κύπριοι. Γιατί αυτό;

Θα παροτρύνατε τους νέους να διεκδικήσουν μια θέση εργασίας στην καρδιά της Ευρώπης; Τι έχουν να κερδίσουν;

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω  αν τα στοιχεία που παραθέτετε είναι όντως πραγματικά. Αυτό όμως που διαπιστώνω είναι ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι Κύπριοι εκφράζουν το ενδιαφέρον τους να εργασθούν σε κάποιο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι θετικό. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η κατανομή των θέσεων γίνεται αναλογικά, δηλαδή είναι ανάλογη του μεγέθους του κάθε κράτους μέλους.

Η επαφή σας με νέους, τι σας δίδαξε; Ποιά είναι τα θετικά τους και ποιά τα αρνητικά τους;

Πολλές φορές έρχομαι σε επαφή με νέους, συζητώντας μαζί τους τα διάφορα θέματα που τους απασχολούν. Θεωρώ πως οι νέοι έχουν μια διεκδικητικότητα και μια αμφισβήτηση που λείπει πολλές φορές από εμάς τους μεγαλύτερους και σίγουρα αυτό είναι ένα καλό ερέθισμα για εμάς. Αναφέρομαι στην τάση των νέων να μην ικανοποιούνται με τις στερεότυπες απαντήσεις, να αναζητούν και να αμφισβητούν τα γεγονότα και τα δεδομένα. Αυτή η αμφισβήτηση είναι θετική και δεν πρέπει να την αγνοούμε. Ταυτόχρονα, νομίζω ότι πρέπει να καλλιεργήσουμε στους νέους την προθυμία για συλλογική εργασία και διάλογο.

Συνομιλώντας με νέους της Κύπρου και νέους από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ποιες διαφορές διακρίνετε στον τρόπο σκέψης και αντίληψης;

Οι νέοι, παντού, έχουν τις ίδιες ανησυχίες. Αυτές οι ανησυχίες έχουν να κάνουν με το μέλλον τους. Αυτό που χρειάζεται να δώσουμε στους νέους είναι η προοπτική.

Ποια είναι τα επόμενα σας σχέδια;

Συμμερίζομαι την άποψη που θέλει τον άνθρωπο να παραμένει ενεργός στην κοινωνική ζωή και τη μάθηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Συνεπώς, δεν έχω συγκεκριμένα επαγγελματικά σχέδια για το μέλλον. Σίγουρα, όμως, θα παραμείνω ενεργή στον κοινωνικό βίο. Τα θέματα της εκπαίδευσης και του πολιτισμού είναι σίγουρα πολύ κοντά στα ενδιαφέροντα και την καρδιά μου.

 κ. Βασιλείου, σας ευχαριστούμε.

 

Comments